impressies van de tolk

Santo Domingo, INFAS, maandag 17 november 2008
20h05

Wat een dag! Vanochtend vroeg wakker geworden - het bed naast mij was leeg, op een papiertje na: “ben naar de zee. Sleutel mee. Jaklien.” Een uitstekend idee, vond ik. Gisterenavond kwamen we aan het eind van onze zalige stranddag tot de ontdekking dat de zon niet alleen ondergaat in de Caribische Zee, maar er ook in opkomt!

Via het straatje waar we de eerste dag bijzonder veel "couleur locale" hadden ontdekt ben ik na een korte (wederom koude) douche naar de zee gelopen. Om 7h20 was de zon uiteraard al lang op, maar het was toch een bijzonder mooi zicht om de zee op dat uur van de dag te ontdekken, de kinderen in schooluniform rond te zien lopen en zich voor te bereiden op het vertrek naar school – sommigen werden met meer dan 5 samen op de achterbank van aftandse auto’s ingeladen, de meisjes met hun schattige vlechtjes met kleurige parels en brave rokjes, de jongens met bijna militair aandoende witte overhemden.

Het vertrek naar de zetel van AMUSSOL en CASC was voorzien om 9h – na de eerste twee dagen waren we ondertussen tot de ontdekking gekomen dat de Dominicaanse interpretatie van het uur rekbaar is – toen Maria Consuelo stipt om 9h verscheen bleek de chauffeur van onze bus eerst nog te moeten ontbijten en Maria Consuelo zelf nog een aantal administrieve zaken te regelen...ruimschoots tijd dus voor Johan, Liesbeth en Jo om nog een aantal foto´s op Johans laptop te zetten! Om 9h20 vertrokken we naar de zetel van de organisaties die ons vandaag zouden ontvangen – een pittige rit door de hoofdstad van de Dominicaanse Republiek, een vlot traject op enkele “atascos” na, niets vergeleken met onze terugreis, waarbij we in de stromende regen en chaotische files tot twee keer toe (licht) werden aangereden...

In de zetel van AMUSSOL (Asociación Mutual de Servicios Solidarios), een organisatie die de werknemers uit de informele sector voorziet van sociale zekerheid, gezondheidszorg, verzekeringen en pensioenen, werden we verwelkomd door Francisca Jíminez, “Alta Gracia” zoals ze zichzelf noemt.
Na haar eerste dag in dienst van CASC in 1978 als jonge vrouw is ze vandaag “Secretaria de Finanzas de la CASC” en de “Gerente General” van AMUSSOL. Een vrouw uit één stuk, verpleegster, moeder van 3 dochters en grootmoeder van 4 kleinkinderen, een vrouw met een ongelofelijke uitstraling, een sterke, hese stem, enthousiasme en humor.

Toen ik beloofde de blog van vandaag te schrijven had ik me niet gerealiseerd wat een veeleisende dag dit zou worden voor de tolk... en deze blog heb ik dan ook impressies van de tolk genoemd... de eerste twee dagen van ons verblijf zijn bijzonder intensief geweest – in eerste instantie omdat we zo ontzettend veel ontmoetingen en indrukken opdoen, in tweede instantie omdat de Dominicaanse realiteit en in het bijzonder de sociale realiteit van dit land uit zo ontzaglijk veel dimensies bestaat.... het maakt het tolkwerk er niet gemakkelijk op!

Als tolk vertaal ik hier bijeenkomsten waar bijzonder veel informatie wordt gegeven over behoorlijk complexe organisaties en een samenleving die ook heel wat verschillen vertoont met de onze, zelfs al zou je de strijd voor betere arbeidsvoorwaarden en het gevecht voor sociale zekerheid hier kunnen vergelijken met de werkelijkheid die we in België ruim negentig jaar geleden hebben gekend.

Alta Gracia is een fantastische spreekster om te vertalen, helder, transparant, gestructureerd. Sprekers zijn in meerdere of mindere mate gestructureerde oratoren – enthousiast en gedreven zijn ze hier allemaal, maar zoals het goede Zuidamerikanen betaamt zijn ze soms breedsprakerig en brengen ze de essentie van hun toelichting in lange ingewikkelde constructies met veel herhalingen...een antwoord op een vraag krijgen de deelnemers zelden in één eenvoudige en bondige zin...voorafgaand krijgen we een volledige uiteenzetting over iets wat ze al eerder hebben uitgelegd en uitgebreider toelichten en gaandeweg verliezen ze soms het antwoord op de vraag uit het oog... als tolk zijn dan de bomen moeilijk van het bos te onderscheiden... na de rondleiding in de zetel van CASC, waar we door het voltallige Uitvoerende Comité van de organisatie werden verwelkomd, kwam de lunch in een lokaal restaurant in deze volkse wijk dan ook als geroepen...

Het bezoek aan FENATRASAL en de Cooperatieve van FENATRASAL later op de middag was behoorlijk complex. De rondleiding en toelichting van de werking van de Cooperatieve niet altijd even goed te begrepen. Ik was dan ook moe.

Laat ik deze bijdrage aan de blog beëindigen met een positieve noot: ik voel me bevoorrecht om deze geweldige groep te begeleiden en te assisteren bij alle ontmoetingen en uiteenzettingen die we in dit prachtige (luidruchtige) en soms rommelige land krijgen – de mensen hier zijn schitterend, hartelijk, gastvrij, trots op wat ze met hun organisaties verwezenlijkt hebben en strijdlustig in alles wat ze nog willen bereiken. Het is een bijzondere ervaring en ik ben blij dat ik er deel aan mag nemen en mijn impressies op deze blog kan verwoorden.

Leonieke