Haiti

Door electriciteitspannes en overnachtingen in Barahona en Jimani (grens met Haiti) was het nog niet eerder mogelijk de blog bij te werken.

Het is een zware en moeilijke tocht geworden in een broeiende hitte en primitieve accomodatie, maar uiteindelijk toch wel boeiend.
We hebben het pakkende verhaal gehoord van 2 Haitianen. Reymond, voorzitter van de KAJ en Loulou, vakbondsverantwoordelijke.
Hun moeilijke strijd in een total corrupt en verwoest land, heeft ons geinspireed voor ons werk in Vlaanderen.


De Batayes (die we woensdag bezochten), verblijfsplaats van de minst bedeelden in de DR, bracht ons terug naar het koloniale Afrika, verroeste golfplaten, enkele palen met wat planken tussen.
En toch, het boeiende verhaal van een arts, die gemakkelijk miljoenen kan verdienen overzee, getuigt van een moderne roeping. We hebben zelf kunnen zien dat elke patient aandacht en verzorging krijgt.


De magnetische pool was vrijdag ver te zoeken. De plaatselijke mooie oranje vlinders kwamen op zoek naar water, uit onze handen drinken. De natuurlijke aantrekking bracht onze zoektocht naar het magnetische veld tot een goed einde.

Nele stuurt jullie later nieuwe foto’s vanuit groep.


Vanaf zondag zijn we weer 2 nachten op verplaatsing en kan de blog dus dinsdag pas vervolgd worden.

Flor, Christiane en Jo werkten mee aan dit blogartikel omdat het al zo laat is en mogen moeten we om 6 uur al op. Groetjes trouwens van iedereen.

een pakkende dag

Ola

Vandaag hadden we een lekker druk programma voor de boeg met een heel boeiend en spannend bezoek aan het grootste kinderziekenhuis van Santa Domingo. Waarom spannend? omdat we deze morgen het onverwachte bericht kregen van CASC (de grootste vakbondsorganisatie van het land) dat er protestactie werd georganiseerd van het ziekenhuispersoneel. Aangekomen bij het ziekenhuis verliep de protestactie erg rustig en was er reeds nationale pers om alle eisen in beeld te brengen. Het verplegend personeel van het kinderziekenhuis vraagt vooral dat de verplegers na hun pensionering toch kunnen blijven rekenen op hun laatst verdiende loon. De afdeling bij CASC die ondersteuning biedt aan deze sector en 40% van al het verplegend personeel vertegenwoordigt, noemt UNASE.

Leuk meegenomen is dat we morgen met een foto in de nationale krant “Hoy” staan met het groepje van WS die het kinderziekhuis bezochten en dit naast de protestactie van het verplegend personeel.

In dit groot kinderziekenhuis hoorden we spijtig genoeg dat ondanks 7 kinderchirurgen er nog zeer veel operaties voor onbepaalde tijd moesten uitgesteld worden. Ook werden er bijkomende opleidingen van 1 jaar georganiseerd voor de jonge verplegers en verpleegsters.

Het bezoek in de namiddag aan het opvangtehuis voor jongens van 8 tot 18 jaar (volgens het principe van de leer van Don Bosco) was boeiend maar tegelijkertijd zeer aangrijpend als je de verhalen hoorde van deze kinderen die veelal door hun thuissituatie noodgedwongen lang op straat rondzwierven voordat ze terecht konden in deze ‘casa’. Waar vroeger de kinderen werden opgevangen in het olympische centrum kunnen ze gelukkig nu hier een meer huiselijke en geborgen opvang krijgen. Ongelooflijk als je bedenkt dat je het huidig aantal straatkinderen niet in een getal kunt vatten en dat die veelal door prostitutie moeten zien te overleven. Hier gaan ook beroepsopleidingen door die hun kansen in de samenleving moeten verhogen. Opvallend dat deze kinderen ook in de vakantie kunnen opgevangen worden bij een oom of tante. De Haïtiaanse die immigreren hebben een extra probleem omdat ze gewoon kunnen geweigerd worden om les te volgen in een school vanaf de leeftijd van 8 jaar, verschrikkelijk gewoon dat ze enkel om hun afkomst daarna geen school meer kunnen lopen.

Met ons lied en hun lied samen te brengen konden we deze ontmoeting toch mooi afronden en dan nu het oude stadscentrum onveilig maken. Hasta mañana!!

impressies van de tolk

Santo Domingo, INFAS, maandag 17 november 2008
20h05

Wat een dag! Vanochtend vroeg wakker geworden - het bed naast mij was leeg, op een papiertje na: “ben naar de zee. Sleutel mee. Jaklien.” Een uitstekend idee, vond ik. Gisterenavond kwamen we aan het eind van onze zalige stranddag tot de ontdekking dat de zon niet alleen ondergaat in de Caribische Zee, maar er ook in opkomt!

Via het straatje waar we de eerste dag bijzonder veel "couleur locale" hadden ontdekt ben ik na een korte (wederom koude) douche naar de zee gelopen. Om 7h20 was de zon uiteraard al lang op, maar het was toch een bijzonder mooi zicht om de zee op dat uur van de dag te ontdekken, de kinderen in schooluniform rond te zien lopen en zich voor te bereiden op het vertrek naar school – sommigen werden met meer dan 5 samen op de achterbank van aftandse auto’s ingeladen, de meisjes met hun schattige vlechtjes met kleurige parels en brave rokjes, de jongens met bijna militair aandoende witte overhemden.

Het vertrek naar de zetel van AMUSSOL en CASC was voorzien om 9h – na de eerste twee dagen waren we ondertussen tot de ontdekking gekomen dat de Dominicaanse interpretatie van het uur rekbaar is – toen Maria Consuelo stipt om 9h verscheen bleek de chauffeur van onze bus eerst nog te moeten ontbijten en Maria Consuelo zelf nog een aantal administrieve zaken te regelen...ruimschoots tijd dus voor Johan, Liesbeth en Jo om nog een aantal foto´s op Johans laptop te zetten! Om 9h20 vertrokken we naar de zetel van de organisaties die ons vandaag zouden ontvangen – een pittige rit door de hoofdstad van de Dominicaanse Republiek, een vlot traject op enkele “atascos” na, niets vergeleken met onze terugreis, waarbij we in de stromende regen en chaotische files tot twee keer toe (licht) werden aangereden...

In de zetel van AMUSSOL (Asociación Mutual de Servicios Solidarios), een organisatie die de werknemers uit de informele sector voorziet van sociale zekerheid, gezondheidszorg, verzekeringen en pensioenen, werden we verwelkomd door Francisca Jíminez, “Alta Gracia” zoals ze zichzelf noemt.
Na haar eerste dag in dienst van CASC in 1978 als jonge vrouw is ze vandaag “Secretaria de Finanzas de la CASC” en de “Gerente General” van AMUSSOL. Een vrouw uit één stuk, verpleegster, moeder van 3 dochters en grootmoeder van 4 kleinkinderen, een vrouw met een ongelofelijke uitstraling, een sterke, hese stem, enthousiasme en humor.

Toen ik beloofde de blog van vandaag te schrijven had ik me niet gerealiseerd wat een veeleisende dag dit zou worden voor de tolk... en deze blog heb ik dan ook impressies van de tolk genoemd... de eerste twee dagen van ons verblijf zijn bijzonder intensief geweest – in eerste instantie omdat we zo ontzettend veel ontmoetingen en indrukken opdoen, in tweede instantie omdat de Dominicaanse realiteit en in het bijzonder de sociale realiteit van dit land uit zo ontzaglijk veel dimensies bestaat.... het maakt het tolkwerk er niet gemakkelijk op!

Als tolk vertaal ik hier bijeenkomsten waar bijzonder veel informatie wordt gegeven over behoorlijk complexe organisaties en een samenleving die ook heel wat verschillen vertoont met de onze, zelfs al zou je de strijd voor betere arbeidsvoorwaarden en het gevecht voor sociale zekerheid hier kunnen vergelijken met de werkelijkheid die we in België ruim negentig jaar geleden hebben gekend.

Alta Gracia is een fantastische spreekster om te vertalen, helder, transparant, gestructureerd. Sprekers zijn in meerdere of mindere mate gestructureerde oratoren – enthousiast en gedreven zijn ze hier allemaal, maar zoals het goede Zuidamerikanen betaamt zijn ze soms breedsprakerig en brengen ze de essentie van hun toelichting in lange ingewikkelde constructies met veel herhalingen...een antwoord op een vraag krijgen de deelnemers zelden in één eenvoudige en bondige zin...voorafgaand krijgen we een volledige uiteenzetting over iets wat ze al eerder hebben uitgelegd en uitgebreider toelichten en gaandeweg verliezen ze soms het antwoord op de vraag uit het oog... als tolk zijn dan de bomen moeilijk van het bos te onderscheiden... na de rondleiding in de zetel van CASC, waar we door het voltallige Uitvoerende Comité van de organisatie werden verwelkomd, kwam de lunch in een lokaal restaurant in deze volkse wijk dan ook als geroepen...

Het bezoek aan FENATRASAL en de Cooperatieve van FENATRASAL later op de middag was behoorlijk complex. De rondleiding en toelichting van de werking van de Cooperatieve niet altijd even goed te begrepen. Ik was dan ook moe.

Laat ik deze bijdrage aan de blog beëindigen met een positieve noot: ik voel me bevoorrecht om deze geweldige groep te begeleiden en te assisteren bij alle ontmoetingen en uiteenzettingen die we in dit prachtige (luidruchtige) en soms rommelige land krijgen – de mensen hier zijn schitterend, hartelijk, gastvrij, trots op wat ze met hun organisaties verwezenlijkt hebben en strijdlustig in alles wat ze nog willen bereiken. Het is een bijzondere ervaring en ik ben blij dat ik er deel aan mag nemen en mijn impressies op deze blog kan verwoorden.

Leonieke

Eerste kennismakingen en een vleugje geschiedenis

Vandaag lukt blijkbaar alles op internet en worden we nu niet meer gestoord door stroompannes, Annelies had ons verwittigd, maar het verhaal van zaterdag hadden jullie nog tegoed ...

... een goede nachtrust doet wonderen, iedereen staat er deze eerste morgen fris en uitgerust bij. INFAS is een mooi vormingscentrum. Naar Dominicaanse normen zijn onze tweepersoonskamers met airco, en die is hier wel nodig, comfortabel te noemen. In de eetzaal worden we verwend met eenvoudige en lekkere maaltijden. Samen met de andere Dominicaanse gasten dit WE is het er een levendige bedoening.
Zon en een blauwe hemel, het zal warm worden vandaag, zo een 32 C, in de namiddag wolkjes en tegen de avond een fiks onweer, en dit is een dagelijks recept.
In de schaduw van een boom op het binnenplein van Infas houden we ¨zangstonde¨ en oefenen we ons liedje. De Dominicanen leven vooral buiten, wij dus ook. Jaklien en Nele hebben zich ontfermd over de financies en zo zijn we allen in het bezit van de nodige Dominicaanse pesos.
Onze gastvrouwen en gastheren met hun organisaties, stellen zich uitgebreid voor aan ons. En dan is het onze beurt ... ieder in zijn beste Spaans en dat lukt best voor iedereen. Gelukkig hebben we ook nog Leonieke mee als vertaalster, want ons ¨beste¨ Spaans is niet altijd toereikend om alles vlot te verstaan. Tijdens de verdere voorstelling komt de geschiedenis van de Dominicaanse Republiek en hun onafhankelijkheidstrijd aan bod. Blijkbaar verschillen de interpretaties nogal naargelang ze door een Dominicaanse, dan wel door een Haitiaanse bril worden bekeken ! Dat was duidelijk, maar heel leerrijk voor ons om deze discutie van dichtbij mee te maken. Tot slot brengen we voor de eerste keer ons liedje en overhandigen we reeds een vlag van KWB, dit werd gewaardeerd.
Met een bezoek aan enkele bezienswaardigheden in Santo Domingo zetten we onze kennismaking verder. El parque de los Tres Ojos met grotten in koraalkalk. De Faro de Colon, het omstreden en gigantisch monument ter ere van Columbus en 500 ste verjaardag van de ontdekking van Amerika. Stadswamdeling in de koloniale wijk met bezoek aan het Pantéon National. De gids bij deze stadswandeling is een advocaat en vertelt zijn interpretatie van de geschiedenis en over de problemen van Dominicanen en Haitianen. Volgens zijn visie bestaat de oplossing in een unie tussen meerdere landen en kan de Dominicaanse Republiek dit niet alleen oplossen ...
... de kracht van landen samen !

zondag 16/11/2008 het strand

Vandaag zijn we naar het strand geweest.
In de voormiddag hebben we met de informele handelaars op het strand gepraat. Ze vertelden ons over hun leefsituaties. Het was een leerrijke babbel.
Nadien hebben we heerlijk gezwommen en een wandeling langs het strand gemaakt. Het leven kan toch mooi zijn!!!
Op weg naar infas zijn we even gestopt om de mooie zonsondergang te bekijken.
Door de ondergelopen straten, vanwege de hevige regenbui, reden we richting avondmaal.

Het was een fijne dag op la playa!!!

continu electriciteitspannes

Door electriciteitspannes geraak je hier met moeite op de blog. Enfin, het is gelukt.
Gisteren in de voormiddag voorstelling gehad van de verschillende organisaties, later nog meer hierover. In de namiddag bezochten we het koloniale gedeelte van Santo Domingo. Zoals Christoffel Columbus ontdekken we stilaan nu ook het kleine Hispagnola.
Deze morgen (zondag) gingen we naar de vlooienmarkt. Geen koopjes gedaan. Ongelooflijk wat een bedrijvigheid, en rommel. Foto's volgen nog.
De Cabanjas zijn hier een onmisbare industrie.

Bienvenido bij Infas

Om 21.15 uur plaatselijke tijd zijn we goed en wel aangekomen in het vorñingscentrum van Infas in Santo Domingo. Gabriel del Rio, secretaris van Casc, heeft er ons hartelijk welkom geheten.
De start in Brussel was wel spannend omwille van ernstige vertragingen door een treinongeval in Diegem, maar om halftien was iedereen present, ... nieuwe verrassing, er is een staking van de piloten van Air France, maar onze vlucht zal blijkbaar toch vertrekken in Parijs.
Heel prettige verrassing, we worden door ACW en WS heel sympathiek uitgewuifd, getuige de foto die zij reeds op de blog hebben geplaatst.
Iedereen is nu wel erg moe na de lange vliegreis van iets meer dan 11 uur en heeft zijn slaapkamer reeds opgezocht. Morgenvroeg om 8.00 uur ontbijt en om 10.00 uur beginnen we aan het programma.